Wij hinkelen op 2 benen. Kan dat? Ja kennelijk.
We hebben sterke binding met de fietsgroep LOL vanwege hun open en ontspannen kijk op het hele fietsgebeuren. Lekker Ontspannend Ligfietsen. Helemaal mijn stiel.
Niet te veel regelen, vastleggen en verplichten. Gewoon lekker fietsen.
VLA zijn we min of meer geografisch aan verbonden.
Amersfoort hebben Marloes en ik onze oorsprong. Al hebben we verder weinig meer met steden in het algemeen en Amersfoort in het bijzonder.
Vorige keer waren we bij LOL te gast als een soort VLA afgevaardigde. Plat Zwols was daarbij ook aanwezig.
Deze keer ging het wat gecompliceerder, maar het kwam uiteindelijk allemaal goed.
LOL wist niet waar naartoe en VLA had een lange tocht uitgezet ri Hoenderlo.
Wij hadden een paar leuke weggetjes in onze buurt recentelijk 'ontdekt' door de routeplanner van de Fietsersbond.
Alles bij elkaar op een hoop, beetje roeren, en zo ontstond de tocht van afgelopen zondag. Beetje LOL stijl organisch ontstaan, beetje VLA stijl geregeld,
3 VLA leden kwamen via Amersfoort rechtstreeks naar het inmiddels befaamde Boshuis Drie en zouden daar rond 12:00 uur zijn.
De LOL rijders moesten -helemaal- van de andere kant van Apeldoorn over de bult komen. Wij zouden hun ontmoeten in Hoog Soeren bij restaurant Berg&Dal. Dat laatste werd het thema voor deze dag.
Casper liet mij zijn regenpak(Questrijder!) zien als bewijs dat ze regen hadden gehad onderweg. Het was nu perfect fietsweer. Zon, warm, maar niet te heet.
De opkomst velomobielen was groot, slechts Wim was uiteraard op de roeifiets. Zelfs Marloes liet deze staan vanwege de verwachte kliminspanningen en grote(!) afstanden.
Het viel allemaal wel mee uiteindelijk. Volgens verslagen en tweets lag de rit afstand voor de meeste rond de 100 km. Exclusief aan- en afrijroutes.
Het eerste obstakel werd een stevige grindbaan over een explosieven springveld van het leger ri Uddelermeer. We gingen gelukkig licht bergaf, maar er zaten soms wat verraderlijke losse stukken tussen. De snelheid was gematigd en iedereen overleefde het zonder kleerscheuren.
Daarna volgende onze favoriete stuk ri Staverden. Een 'kasteel' met landgoed en uitsluitend recht om witte pauwenveren te leveren aan het koninklijk huis. Links en rechts kabbelde het ijskoude en klaar heldere water spontaan uit de grond om er verderop weer geruisloos in te verdwijnen.
Een openlucht kerkdienst in het bos naast de minikapel maakte ook indruk. Evenals de Uddeler zondagse dracht en kinderaantal per gezin.
Daarna ontstond er gerommel achter mij. De afstand, honger, smalle padden. Papa, zijn we al bijna bij de pomp? Ja jongens nog even. We zijn er bijna. kwartiertje fietsen nog. Berg op……:-)
Maar kijk eens naar die prachtig reeds bloeiende heide en weidse uitzichten. Mmmm….pappa, ik moet (alweer)plassen. Zucht! De wel 4000 jaar oude grafheuvels her en der zullen wel niet opgemerkt zijn. Evenals de fraaie schaapskooi.
Geen probleem. We maken even plaatst! Beetje schuiven met tafels en stoelen. Negeer het bordje gereserveerd maar. Wat hadden de heren(&dame) gehad willen hebben?
De jongens waren niet scheutig met het vellen van een oordeel over de kwaliteit van de taart. Spannend. Wij dachten met twee vingers in de neus en de andere hand op de rug de beste appeltaart te hebben. Bummer! Doesburg (De Waag) werd genoemd als beter. Mmmm…die moest nogmaals getest voor een beter oordeel. Geduld dus nog even. Kritische testers hoor!
Ondanks dat ik het luidkeels vooraf had aangekondigd, kwam het voor vele nog als een verrassing.
We gingen op mijn advies als groep de rijbaan op. De afdaling op het smalle fietspad leek me te gevaarlijk met de langzaam klimmende tegenliggers.
Al snel zat ik op 65 km/uur. Meer zat er niet in dit keer. Te kort traject en ik aarzelde met de eerste aanzet in het begin omdat niemand volgde. 70+ is mijn PR hier. Al snel stond ik alleen beneden. Mijn spiegel bleef echter niet lang leeg.
Daarna een leuk stuk over Garderen naar Radio Kootwijk. De fietspaden waren (te) smal en (te) druk, maar het ging goed. Boze en lachende gezichten wisselde af. Sommige sprongen preventief angstig, zonder noodzaak, in de berm. Andere kwamen als een haas starend recht op mij af. Fietsen op een rechtop fiets blijft best wel moeilijk hoor! Evenwicht bewaren, sturen, opletten. Zoveel dingen om aan te denken. ;-P
Achter ons een grimmig donkere lucht. We waren maagdelijk relaxed. Wat kon ons gebeuren?
De LOL-ers bleken trouwe gezinsmensen te zijn. Allen hadden haast zo snel mogelijk thuis te komen. Afspraken en gasten stonden te wachten. De trip was ongebruikelijk uitgelopen naar hun maatstaven kennelijk. Sorry, wist ik niet.
Bij Hoog Buurlo scheidde onze wegen. Wij gingen met de 3 VLA rijders verder. Allen op open fietsen.
Op de afdaling na de schaapskooi sloeg het weer plotsklaps om. Had ik het maar kunnen voorzien, dan had ik de bui afgewacht bij de schaapskooi. Nu moesten we hals over kop op het hoogste punt, omringt met bomen schuilen. Het bleek maar de staart van een buitje. We sloegen ons er wel doorheen met andere lotgenoten. Wij velomobielers werden benijd met onze klamme maar verder droge zitplek.
Het echte noodweer bleek meer noordelijk van ons huis te houden met zware neerslag en hevige bliksem.
Later die middag was er in Putten spraken van plotseling neerslaande wind, met snelheden van boven de 100 km/uur. Schade aan bomen en huizen alom. Allemaal gemist, maar had ons wel kunnen overkomen daar in die vlakte….brrr..
We vervolgde onze afdaling over de heide, stuifzandvelden en uiteindelijk de drukke bossen. Tegenliggers maakte het ons af en toe best wel lastig. Een keer belande ik noodgedwongen in de diepe zachte berm, maar kon er onbeschadigd zelfstandig weer uitkomen.
Bij Hoenderloo rechtsaf. (ook daar miste we zonder het te weten voetbal vandalisme) Daarna alleen nog vlakke en snelle wegen. Het tempo lag geregeld (ruim) boven de 30 km/uur. Lekker fietsen zo. Otterloo rechtsaf ri. Harskamp en daarna via Stroe en reden we voor de gezelligheid nog tot aan de Hunneweg alwaar we afscheid namen van De VLA ridders.
Een afwisselende dag. Prachtig weer. Mooie route. Gezellig gezelschap.
Voor mij alleen af en toe even zweten met de overige recreatiefietsers. Met zo'n groep achter je aan weet je nooit hoe dat gaat uitpakken. Ging kennelijk heel goed. Geen klachten gehad.
Met het weer zijn we kennelijk ook door het oog van de naald gekropen.
4 opmerkingen:
Leuk, wij waren vrijdag nog met drie Questen op bezoek bij het Boshuis. Niet iedereen heeft zijn gebak helemaal opgekregen.
Doesburg, niet Doetinchem. Bij De Waag.
LOL staat voor Lekker Ongebonden Liggen en dat is wat wij doen. Het is echter ook "samen uit, samen thuis". We zijn inderdaad meestal iets eerder thuis. De afstand ligt bij LOL zo rond de 70km, soms iets meer en soms iets minder. Deze tocht duurde al met al (groot stuk appeltaart) iets langer, dan gebruikelijk. Was uiteindelijk geen probleem. De terugweg gingen we een stuk harder :)
Theo, bedankt, we hebben een heerlijke rit gehad, met veel afwisseling in landschap, cultuur, gezelschap en gebak!
Ik kan me helemaal aansluiten bij het verslag en de commentaren :)
De route was wat langer dan voor LOL gebruikelijk, maar wel heerlijk gereden. Soms wat smalle paden, die overigens wel de moeite waard waren.
De taart is denk ik ook een kwestie van smaak, het formaat was in elk geval dusdanig dat ik op de vraag "Of er iemand nog een stuk(je) wilde?" niet heb geroepen dat ik nog wel luste. (En dat is me nog niet heel vaak overkomen.)
Al met al een heerlijke rit gehad, waarvoor alle deelnemers zeer bedankt worden.
Een reactie plaatsen